Sağlık Politikaları Ve Proje Geliştirme Komisyonu

YÖNERGE

Tekirdağ Tabip Odası Sağlık Politikaları Komisyonu olarak kurulma nedenimiz ve çalışma prensiplerimizi aşağıda özetlemeye çalıştık. Komisyonumuzda bu güne dek çalışan ve bundan sonraki süreçte de çalışmayı hedefleyen tüm meslektaşlarımıza sağlık politikalarına bakış açımız ve temel yaklaşımımızı yazdığımız bu yazıyı keyifle okumanız dileğiyle...

Esasen sağlık politikalarına yaklaşımı etkileyen tek bakış vardır. Sağlık haktır. Ya da ihtiyaçtır. Haksa, kayıtsız ve şartsız bütün yurttaşlara eşit ve ücretsiz verilir. İhtiyaç olarak görülüyorsa da “paran kadar sağlık” anlayışına varan bir yola girilir. Bu bir tercihtir aslında.

Halkımızın sağlık hizmetlerinden gerektiği ölçüde yararlanmaması sosyal bir hastalıktır. “Politika, bir hizmetin geliştirilmesi için alınacak uygulama kararlarına yön veren ve hükümetlerin bilinçli olarak aldıkları ilke kararlarıdır.” Sağlık politikasına gelince, bu konu dar ve geniş açıdan ele alınabilir. Dar anlamda politika “herkese tedavi edici, koruyucu ve rehabilite edici hizmet götürmek” diye tanımlanabilir. Konu geniş kapsamlı olarak ele alındığı zaman, sağlığı etkileyen ve sağlığın etkilendiği her sektörü ele almak ve dengeli bir şekilde gelişmeyi öngörmek gerekir. Örneğin çocuk sağlığı hizmetini besin politikasından, infeksiyon hastalıklarının kontrolünü çevre politikasından ayrı düşünmek olanaksızdır. Bu nedenle hükümetler sağlık politikasını sosyo-ekonomik kalkınma planlarının bir parçası olarak ele alırlar.

Konunun incelenmesini kolaylaştırmak için dar çerçevede ele almakta yarar vardır. Yanıtlanması gereken ilk soru “Sağlık politikasının amacı ne olmalıdır?” sorusudur. Amacı, sadece, “her hastaya tedavi olanağı sağlamak” diye tanımlamak, bilimsellikten ve hayattan uzak olacaktır. Çünkü sağlam kişileri hastalık ve kazalardan korumak, tedavi edilmelerinden daha önemli ve gereklidir. Ayrıca önlemek hem daha insani hem da daha kalıcı ve ucuzdur. Bu nedenle sağlık hizmetlerinin amacını daha geniş olarak, Dünya Sağlık Örgütünün ilkeleri çerçevesinde saptamak doğru olur. “Kişilerin bedence, ruhca ve sosyal yönden tam iyilik halinde olmalarını sağlamak amacı ile herkesin ırk, din, cins, yaş, siyası inanç ve ekonomik güç farkı gözetmeksizin, koruyucu, tedavi ve rehabilite edici hizmetleri kullanmalarını sağlamaktır.”

Herkes için eşit, ulaşılabilir, nitelikli, ücretsiz sağlık hizmeti temel ilke alınarak, sağlıktaki eşitsizliklerin kademeli olarak giderilmesi, tümü ile ortadan kaldırılması ve toplumun sağlık düzeyinin yükseltilmesi hedeflenmelidir. Sağlıktaki eşitsizliklerin giderilmesi ve toplumun sağlık düzeyinin düzeltilmesi kuşkusuz sadece sağlık hizmetleri alanında yapılacak düzenlemelerle gerçekleştirilemez. Sağlığı doğrudan ve dolaylı etkileyen ekonomik, sosyal ve siyasal koşullarda dezavantajlı toplumsal kesimler lehine köklü değişiklikler yapılmadan sağlıkta eşitlik ve toplumsal gelişme mümkün değildir. Gerçekten ulusal bir sağlık politikası, ülkemizde yaratılan kaynakların geliştirilmesini, dışarıdan kaynak aktaran baskılara karşı korunmayı temel ilke edinmelidir. Sağlık düzeyini yükseltmek için yürütülecek her türlü çalışma sağlık hizmetini alanlarla bu hizmeti sunanların merkezi ve yerel düzeylerde katılımını sağlamayı ve özendirmeyi hedeflemelidir. İnsan gücünden kurumsal altyapıya kadar bütün alanları içeren, kaynakları ve hedefleri gözeten gerçekçi ve samimi bir planlama kavramı yerleştirilmeli ve yayılmalıdır. Ulusal bir sağlık politikası, Türkiye'deki sınıfsal-bölgesel eşitsizliklerin ağırlığını göz önüne alarak, kaynakların oluşumunda merkezi bütçe kaynaklarını esas almalı hizmet sunumu ve finansman tek elde toplanmalıdır. Ülkemizde sağlık hizmeti sunumunda temel sağlık hizmeti üreten kurumların performansını artırmak ilk hedef olmalıdır. Sağlık insan gücü ülke ihtiyaçlarına uygun yetiştirilmeli ve kullanılmalıdır. Hizmet içi ve sürekli eğitim öncelikle temel sağlık hizmetlerinde çalışanların ihtiyaçlarını karşılamayı hedeflemelidir. Örgütlenmede Türkiye'deki sağlık hizmetlerinin alt yapısının eşitsiz dağılımı dikkate alınarak merkezi-bölgesel kaynakların paylaşımı buna göre değerlendirilmelidir. Sağlık hizmet sunumu sürekliliği, basamaklandırılmış hizmeti, ekip çalışmasını, ulaşılabilirliği, riskli gruplara önceliği, entegrasyonu sağlayan örgütlenme tedbirlerine dayanmalıdır. İkinci basamak sağlık kurumlarında kar ve maliyetten önce bu kurumlara bağlı olan, bu kurumların beslendiği temel sağlık hizmeti kurumlarının ihtiyaçlarını sağlayacak düzenlemeler esas olmalıdır. Denetimde sağlığa ayrılan kaynakların kullanımı çalışanların denetiminde olmalı; hizmeti yöneten, hizmeti veren ve alanların birbirlerini denetlemeleri üzerine kurulmalıdır. Kurumlar ve kişiler arasında rekabet yerine işbirliğini ve dayanışmayı ve karşılıklı yardımlaşmayı esas alan ilişkiler geliştirilmelidir. Kaynakların kullanımında akılcı olmalı; harcama-etkinlik ve yararlılık faktörleri göz önünde tutulmalıdır. Finansman yönünden Türkiye'de Sağlık Bakanlığına Dünya Sağlık Örgütü'nün de önerdiği üzere en az yüzde 10'luk bütçe payı ayrılmalıdır. Sağlıkta finansman modeli genel vergilerle oluşan genel bütçe sistemi olmalıdır. Özel sağlık işletmelerine ve özel sağlık sigortalarına tanınan her türlü kolaylaştırıcılık ortadan kaldırılmalı, kaynaklar kamu sağlık hizmetlerine kaydırılmalıdır. Hekimlerin ülke düzeyinde dağılımındaki dengesizlikleri azaltacak, çalışma ortamlarını da gözeten özendirici bir istihdam politikası izlenmelidir. Hekim ve diğer sağlık çalışanlarının ücretleri düzeltilmeli, geçim kaygısı duyulmayacak düzeyde iyileştirilmeli, bölgesel dağılımı da iyileştirecek şekilde özendirilmelidir. Mezuniyet öncesi tıp eğitimi programı ülkenin sağlık sorunlarını önceleyen ve bilen, ihtiyaca uygun bir içerikle gözden geçirilmeli ve topluma dayalı, problem çözmeye yönelik eğitim yöntemleriyle yürütülmelidir. Gereksiz, nitelik tartışmalarına ve kaynak israfına yol açan, planlamadan yoksun tıp fakültesi açılması politikası sonlandırılmalıdır. Sağlık çalışanlarına grevli toplu sözleşmeli sendikal hak tanınmalıdır.

Bizler de Tekirdağ Tabip Odası Sağlık Politikaları Komisyonu olarak yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda; halkın sağlık hakkı ile hekimlerin iş güvencesi ve özlük haklarının, bir anlamda hekim hakları olarak ifade edilenin, esasen birbirini var eden ve destekleyen bir bütünsel yapı olduğunun bilinciyle her ikisi için birlikte etkinlikler (toplantılar, eğitimler vb.) düzenleyerek çalışmaya ve mücadele etmeye devam edeceğiz. Umudumuzu birlikte çoğaltacağız.

Sevgiyle, saygıyla.

Komisyon Adına

Dr. Aytaç Aras

Kaynak: Yeni Bin Yılın Başında Türkiye Sağlık Sektörünün Durumu, TTB yayınları,

N. Fişek, Kitaplaşmamış yazıları


Toplantı Tarihi: 06.06.2016

Sağlık Politikaları Komisyonu

Başkanın Adı ve Soyadı: Dr. Atilla Saraçoğlu

Azaların Adı ve Soyadı: Dr. Erol YALÇIN, Dr. Gökhan GÖZDE, Dr. Ebru ATİLLA, Dr. Nurdoğan YAVUZ, Dr. Cengizhan YİĞİTLER, Dr. Melih BEYSEL

KARARIN METNİ

  1. Sağlık Politikaları komisyonu oluşturularak, başkanlığa Dr. Atilla SARAÇOĞLU, Sekreterliğe Dr. Cengizhan YİĞİTLER seçildi.
  2. TTB Sağlık Politikaları Komisyonu ile entegrasyon ve/veya bilgi akışının sağlanmasının faydalı olabileceğine karar verildi.
  3. Tekirdağ ilinde mevcut sağlık bilgisinin durum tespiti yapılarak ”Ne Yapıyoruz?”, ”Ne Bekliyoruz?”, “Ne arıyoruz?” başlıkları ile tartışılarak fikir sorulmasına karar verildi.
  4. Bir sonraki toplantının Temmuz 2016 tarihinde toplanması kararlaştırıldı.

Toplantı Tarihi: 02.11.2016

Sağlık Politikaları Komisyonu

Başkanın Adı ve Soyadı: Dr. Atilla Saraçoğlu

Azaların Adı ve Soyadı: Dr. Erol YALÇIN, Dr. Alişah BÜYÜKYATIKÇI, Dr. Ebru ATİLLA, Dr. Özgü ÖZKAN, Dr. Cengizhan YİĞİTLER, Dr. Aytaç ARAS, Dr. Ahmet Can ERTAM

 

KARARIN METNİ

  1. O halde gözaltı ve tutuklanan hekimlerin sorunları ile ilgili görüşüldü.
  2. O halde sağlık hizmetleri ile ilgili dergiye yazı yazılmasına karar verildi.
  3. Hekimler ile ilçe toplantıları yapılması komisyon olarak sağlık politikalarından kaynaklanan sorunları ilk ağızdan dinlemek için düzenlenebilmesine, Yönetim Kurulu ile görüşüp planlama yapılmasına karar verildi.

    Sağlık Politikaları Ve Proje Geliştirme Komisyonu Üyeleri

  • GÖKHAN GÖZDE
  • EBRU ATİLLA
  • NURDOĞAN YAVUZ
  • BURÇ BAYKARAN
  • SERDAR SEYMENOĞLU
  • TEVFİK PİŞKİN
  • MELİH BEYSEL
  • ÖZGÜ ÖZKAN
  • FERUDUN BIKMAZ
  • YAŞAR PALA
  • ATİLLA SARAÇOĞLU
  • ALİŞAH BÜYÜKYATIKÇI
  • NEVZAT KOÇ
  • UFUK ÇINAR
  • GÖKMEN ÖZCEYLAN
  • CEM HAKAN YURTSEVER
  • MAHMUT AKDAĞ
  • KÜRŞAD KOPARAN
  • CENGİZHAN YİĞİTLER
  • EROL YALÇIN